The Shipwreck, URBANIAHOEVE phytoremediation installation at ARCAM, March 25 -May 7. URBANIAHOEVE Social Design Lab for Urban Agriculture - voor Stadslandbouw, Debra Solomon
Zaterdag 7 mei om 16.00 uur start de finissage van de Farming the City expositie bij ARCAM. URBANIAHOEVE’s phytoremediation installatie op het ARCAM ponton, ‘€˜The Shipwreck’€™, zal feestelijk afgebroken worden en de oogst ervan verdeeld onder de gasten. Mis deze enige mogelijkheid om de maarliefst 6 weken ‘gerijpte’ hyper-accumulators te proeven niet en verrijk je fietstocht naar huis met een kartonnen doos vol spinazie en gele mosterd (een flinke kluit aarde, doordrenkt met IJ-water incluis!).
The Shipwreck, URBANIAHOEVE phytoremediation installation at ARCAM, March 25 -May 7. URBANIAHOEVE Social Design Lab for Urban Agriculture - voor Stadslandbouw, Debra Solomon
The ship contains the shipwreck
Saneren is het werkwoord dat in het Nederlands verwijst naar de gebruikelijke omgang met
vergiftigde stadsgrond. Deze nieuwspraak term omvat, hoewel het naar herstel verwijst, feitelijk een proces van
herplaatsing van vervuilde stoffen naar ‘daar waar het geen kwaad kan doen’, het ‘uit de weg’ is en ‘uit het bewustzijn’ is. In de praktijk beoogt saneren niet het schoonmaken van de grond, maar het volgens hetzelfde procedé† herplaatsen ervan hetgeen ons in de 1e plaats belast heeft met ernstig vervuilde grond (in en om Amsterdam). Waar we ons ook bevinden, het was ooit heel mogelijk een plek die ‘off-site’ was, daar waar het geen kwaad kon berokkenen.
The Shipwreck, URBANIAHOEVE phytoremediation installation at ARCAM, March 25 -May 7. URBANIAHOEVE Social Design Lab for Urban Agriculture - voor Stadslandbouw, Debra Solomon
In het boek A Pattern Language stelt Christopher Alexander ‘site repair’ als een ontwerpbenadering voor die bouw- en landschapsprojecten ‘op de vervuilde plek’ situeert, niet louter ter conservering van de mooie kwaliteiten waardoor men in eerste instantie naar de locatie trok, maar ook om zich te richten op het oplossen van bestaande problemen in plaats van ze simpelweg te verplaatsen.
The Shipwreck, URBANIAHOEVE phytoremediation installation at ARCAM, March 25 -May 7. URBANIAHOEVE Social Design Lab for Urban Agriculture - voor Stadslandbouw, Debra Solomon
De Urbaniahoeve benadering: the shipwreck contains the ship
Als samenvoeging van het oude Griekse phyto, plant, en de Latijnse term remedium, het herstellen van balans, bundelt phytoremediation de natuurlijke eigenschappen en chemie van specifieke plantenfamilies ten behoeve van herstel van vervuilde grond. Op de juiste wijze gebruikt, is het aanzienlijk minder duur, minder gevaarlijk voor de omgeving en uiteindelijke veel effectiever dan het uitgraven en herplaatsen van aarde. Bepaalde planteigenschappen kunnen met de factor tijd de gezondheid van de aarde herstellen door het creëeŽren van enzymvelden die stromen van microbiologische activiteit rondom de wortels ‘broeden’. Twee technieken om vergiftigde grond met levende planten te herstellen zijn: Phytoextractie en Phytostabilisatie. Urbaniahoeve voegt een nieuwe techniek aan deze lijst toe, genaamd ‘the shipwreck contains the ship’, die erin bestaat het probleem van grondvervuiling te her contextualiseren als middel tot zijn of haar eigen oplossing. Wat alle drie methoden overeenkomstig hebben is de focus op het herstel van de biotoop door het inzetten van plantenleven. Grond waar geen chemische transformatie of microbiologische activiteit in plaatsheeft is dood.
Hoewel er vele oplossingen bestaan voor vervuiling, geboren vanuit de positie van ‘zich in het probleem bevinden’, zou het introduceren van plantenschema’s waarvan de oogst niet eetbaar is, maar wel biotoop bevorderend is, een valide benadering kunnen zijn. Sommige bloemen en andere niet eetbare planten kunnen veilig geplant worden op vergiftigde grond zonder dat ze het opnemen. Blootstelling aan giffen in de sub-opppervlakte kan verder verminderd worden als het oppervlak niet aangeraakt, noch gekwetst of kapotgemaakt wordt. Zowel permacultuur als no-till agricultuur pleiten voor minimaal contact tussen de mens en het vervuilde terrein. Combineer no-till methodiek met een dikke nectar producerende mat van bijvoorbeeld klavers, en de kans is groot dat het vergiftigde terrein positieve kwaliteiten begint te tonen, zowel op ecologisch alsook op esthetisch niveau. Fruitbomen, bloemen en permacultuur als stadslandbouw: the shipwreck contains the ship!